- Betaalde posting -

HOLLANDERS! Nu allemaal eventjes goed opletten want er valt GRATIS iets te halen bij Telfort.
Waarom? Omdat Telfort 12,5 jaar bestaat
Wat? Een Hollandsch bureaublad, een pret-sms, een Delftschblauw patroontje voor je hyvespagina of een gezellige Hollandsche ringtoon.
Wat nog meer? Kans op de hoofdprijs: 12,5 maand gratis Telfort internet (20Mb) en een Asus laptop.
Hoe? Eventjes een slinger geven aan het Rad van Fortuin.
Waar? Op de website en op allerlei gezellige plekjes in de Lage Landen zoals braderieën en dorpsfeesten.

Dus hup, eropaf.

Vanochtend gebeurd tijdens mijn laatste remslaap.

Het werd tijd dat Michiel en ik gingen trouwen. Mijn familie wees op een goedkope mogelijkheid, namelijk de zogenaamde last-minute-bruiloft. Die verliep als volgt:

's Ochtends werd alles geregeld, 's middags was de ceremonie en 's avonds het feest. We werden met een bus vol tokkiemensen (die ook goedkoop wilden trouwen) naar een kledingmarkt gebracht waar we de trouwjurk gingen uitzoeken. Mijn ouders en zussen gingen mee en de eerste jurk die moeder uitzocht was meteen goed. Zo'n klassieke witte. Ik mocht 'm meteen aan voor de rest van de dag en mijn haar en make-up werden ook gedaan.

Op de achtergrond had Michiel een verschrikkelijke outfit uitgekozen: een donkerblauw overhemd met bruin driedelig kostuum. Hij keek er wel tevreden bij. We haalden er een ontwerper bij en die kwam met een wit kostuum. Ik vond het goed passen bij de jurk maar Michiel vond het niks en voelde zich een maffialid. Uiteindelijk werd het een neutraal zwart pak met licht overhemd.

De hele tijd maakte ik me zorgen over de opkomst die avond. Zouden mensen wel ineens kunnen? De ceremonie voor alleen familie was okee maar een feest in een lege zaal zag ik NIET zitten. Na het uitzoeken van de jurk veranderde de bruiloft in een organisatorische chaos en dat vond ik op zich reuzegrappig. Michiel sjokte achter me aan en vond alles wel best. Ik probeerde mensen te bellen om ze uit te nodigen voor de avond maar niemand nam op. Voicemails van kameraden Mario van M. en Jeroen M. ingesproken met: "het is misschien een beetje gek maar ik ga dus vandaag trouwen, kom je vanavond ook?"

De jurk veranderde in een aluminium kooi die ik niet in mijn eentje aan kon trekken wat toch wel onhandig was. Bovendien scheen het door. Ik bevond me op een ongezellige locatie en kon de juiste mensen niet vinden.

Uit ergernis werd ik wakker.