"Een ander soort perversie is de zoöphilie, dat is het vermogen, sexueel aangetrokken te worden door dieren. Andere onderzoekers hebben dit verschijnsel ook andere namen gegeven, waaronder sodomie en bestialiteit. Deze uitdrukkingen worden tegenwoordig voor de verschillende variëteiten van dit verschijnsel gebruikt.

We moeten hier de aandacht van den lezer vestigen op het feit, dat liefde voor dieren niet altijd als een perversie kan worden beschouwd. Ook in dit geval is de scheidingslijn tussen het normale en het abnormale niet duidelijk te trekken. De literatuur verschaft ons een groot aantal voorbeelden van diepe toegenegenheid, welke tusschen mens en dier bestaan kan; we wijzen hier bijvoorbeeld op de legende van Leda en de zwaan; op Animal van Rachilde en La Chatte van Colette, in welken roman een onschuldige poes de oorzaak is van een familietragedie.
Zoover de menschelijke herinnering terugreikt, hebben er altijd sentimenteele en sexueele betrekkingen tusschen mens en dier bestaan, en het is dus allerminst noodzakelijk in deze afwijking het gevolg te zien van de losbandige zeden der moderne beschaving. Volgens een legende der oude Israëlieten was de bok dikwijls de metgezel van de vrouw. In de middeleeuwen stond op copulatie met dieren de dood op den brandstapel.
Bij zekere primitieve volken worden sexueele relaties met dieren door de tradities vereischt. Dr. Hesnard geeft als voorbeeld hiervan, dat het in sommige deelen van Afrika gewoonte is, dat de jonge man geslachtsgemeenschap heeft met het eerste groote stuk wild, dat hij op de jacht doodt. En als we de legende mogen gelooven, die in Noord-Afrika algemeen als waarheid aangenomen wordt, dan gebruiken de Arabieren een kip, voor ze die naar de markt brengen, om er geslachtsgemeenschap mee te hebben. Een dergelijke gewoonte wordt ook den Chineezen dikwijls toegeschreven.
Zoöphilie wordt ook dikwijls gevonden bij zeer primitieve individuen, wier geestestoestand op de grens van idiotie staat. Er zijn gevallen vermeld van geslachtsverkeer met huisdieren, vooral op het land, waar de boeren den meesten tijd bij hun vee doorbrengen. Hun geestelijk leven is in sommige gevallen tot een minimum teruggebracht, en de geslachtsdaad wordt voor hen niets dan een physieke daad, waarbij het vrouwelijke dier zeer goed de plaats van de vrouw kan innemen.
Behalve de zeug, wier rose en zachte huid misschien iets te maken heeft met de rol van sexueele partner, die ze voor sommige zwakzinnige boeren kan zijn, zijn de geit, de koe, het lam, de teef en de poes door alle tijden heen de toevallige gezellinnen van den landman geweest.
Enkele ontdekkingsreizigers bevestigen, dat in Centraal Afrika het als man en vrouw samenwonen van een bergstamvrouw met een gorilla vrij veelvuldig voorkomt.
Het is een veel besproken kwestie, of sexueele relaties met dieren schadelijk kunnen zijn voor den mensch. Volgens Forel zou dit een der meest onschadelijke perversies zijn. Uit een eugenetisch oogpunt acht hij het beter dat een idioot of zwakzinnige zijn lusten met een dier bevredigt, dan dat hij nakomelingschap voortbrengt. We moeten er hier echter den nadruk op leggen, dat deze perversie onbetwistbaar gevaar voor besmetting voor den man meebrengt. Tetanus (klem), erysipelas (huidroos, een verschijnsel dat met zeer hooge koortsen gepaard kan gaan) en anthrax (miltvuur) kunnen de prijs zijn, die dikwijls voor deze eigenaardige liefkoozingen moet worden betaald.
Volgens een vrij algemeen verspreid bijgeloof zou geslachtsgemeenschap met dieren monsters verwekken die half dier en half mensch zijn. Het is echter wetenschappelijk bewezen, dat de generatieve cellen van mensch en dier zich niet met elkaar vereenigen kunnen, zodat van nakomelingschap uit een dergelijke verhouding geen sprake is."

Bron: Encyclopaedie der sexueele wetenschap